Bon Appetit
lekker & gezond eten

Situaties, die uitlokken tot snoepen en overeten Deel I

Er zijn honderden situaties te bedenken die uitlokken tot snoepgedrag en ze zijn ook nog eens per individu verschillend. Toch zijn ze in grote lijnen onder te brengen in categorieën.

Zintuigen

Dit is misschien wel de meest bekend en het meest gemakkelijk te herkennen. Je sensorische aangetrokken voelen tot lekker luchtjes, de geur van vers brood, maar ook andere zintuigen spelen mee. Denk aan het zien van reclame, een knisperend zakje horen, het horen praten over heerlijke gerechten of recepten. Voelen doe je met je tong bij het het proeven van steeds kleine hapjes tijdens het koken, al dit soort sensorische impulsen kunnen ineens alle remmen losgooien. Heel bekend is het fenomeen van de verboden vruchten, je hebt veel producten waar je dol op bent in de ban gedaan, verboden en ineens ruik of zie je ze en dan is het ook helemaal mis.

Sociaal

Sociale controle zorgt voor toezicht en als dit wegvalt is het heerlijk om even in je uppie los te gaan op de chocolade. Niemand die het ziet. Het tegenovergestelde kan zich ook voordoen, dat je het helemaal niet leuk vindt om alleen thuis te zijn en eigenlijk het huis maar leeg, kil en kaal vindt. Dan zou je een gat willen vullen met lekkers. Wie herkent niet de situatie dat je 's morgens een moeizaam gesprek voert op je werk, er de hele dag niets aan de hand is en zodra de sociale controle wegvalt, jij je nog eens lekker door het probleem van die ochtend heen knaagt met crackertjes, chips een zak popcorn. Hoe harder het kraakt hoe beter en je bent nog steeds boos.

Een ander sociaal aspect dat kan triggeren is het ergens tegen op zien of ergens geen fut voor hebben. Je hebt geen zin, of je krijgt die ene mooie zin niet op papier, of je weet wel dat je moet bellen, maar....... Eerst even wat eten, een mandarijntje. Hup terug achter het bureau. Tweetellen later, kopje koffie, dit keer toch maar met een koekje. Als je eens goed naar jezelf kijkt ben je bezig jezelf energie te geven.

Het laatste sociale aspect is anderen zien eten. Je bent heel streng voor jezelf, je mag en je wilt het niet, je hebt het zwarte paard (zie column 36) jouw wil opgelegd en ineens knapt er iets en je schuift vrolijk aan en eet mee, terwijl je denkt: Wil ik ook, lekker puh.

Lichamelijk

Uitstellen van maaltijden in de hoop calorieën te sparen. In dit geval komt van uitstel geen afstel. Het leidt steevast tot jezelf zielig vinden, echte trek en daarna tot overcompensatie. Wie herkent niet het willen weg eten van vermoeidheid, energie er bij willen eten. Eigenlijk schreeuwt je lijf om naar bed te willen, maar je vindt het nog te vroeg of je wilt nog even wachten op je partner. Je gaat op zoek naar iets lekker, één bonbon moet kunnen en voor je het weet is het schaaltje leeg. De bonbon kan ook een reepje kaas of crackertje zijn. Alcohol is ook een leuke. Het geeft je direct slappe knieën en lage bloedsuikers. Je krijgt fysiek trek en neemt dan een borrelhapje, maar je wilskracht is door de alcohol ondermijnd dus neem je er nog 1,2,3 en daarna is het toch allemaal al mis en kan die 4e er ook wel bij.

Spanning, stress is een heel bijzonder verschijnsel. We hebben het adrenaline systeem om ons energie te geven om heel snel te schakelen en ooit voor de leeuwen uit te kunnen rennen in het oerwoud. Het is ons 'fight or flight' systeem. Er komt per direct veel glucose vrij, dat aangewend kan worden voor brandstof in de beenspieren om weg te rennen of de armen om de leeuw te slaan. Echter, wij doen geen van beide en blijven mopperend zitten achter de TV of PC. Hoge bloedsuikers vragen om veel insulinesleutels om de slotjes van de spiercellen te openen. Glucosespiegel gaat van te hoog, naar te laag en dit geeft trek in zoetigheid. Nu kun je zelf beredeneren wat er gebeurt als je gaat snoepen.


<< TERUG PRINT >>